Zastanawialiście się kiedyś, jak to jest, że sportowcy USA są tak uniwersalnie uzdolnieni? Często przecież docierają do nas informacje jak to profesjonalny koszykarz po kilku latach swojej kariery znużył się swoją dyscypliną i powziął zamiar aby ją zmienić.  I to nie na amatorską, a profesjonalną. Przykłady pierwsze z brzegu: Marion Jones, była królowa lekkiej atletyki po wpadce dopingowej BALCo rozstała się z biegami i rozegrała swój pierwszy mecz w rozgrywkach koszykarskiej ligi WNBA. W 1995 roku Michael Jordan koszykówkę odpuścił na korzyść baseballu a Charlie Ward zastanawiał się między stypendiami koszykarskim a futbolowym. Daje to świadectwo na temat tego, jak niesamowicie ukształtowani ruchowo są sportowe „produkty” ze Stanów Zjednoczonych. Ale najbardziej zadziwiają gracze hokeja.

Podczas mojego pobytu w szkole średniej w Stanach na własne oczy zobaczyłem, jak mało atrakcyjny w naszym kraju hokej jest rozbudowany w Stanach. Szaleją za nim przede wszystkim biali Amerykanie oraz Kanadyjczycy (vide finałowe starcie igrzysk w Vancouver). Już w wieku kilkunastu lat spośród swych rówieśników odróżniają się nieprawdopodobną wytrzymałością oraz siłą. Jeśli chodzi o atletykę, szybkość czy sprawność liderami są piłkarze nożni, gracze futbolu amerykańskiego czy chociażby koszykarze. Ale jeśli chodzi o hokeistów zdecydowanie odstają od reszty na siłowni, judo, zapasach czy chociażby… sportach siłowych. To mający swoich idoli w NHL, rozmyślający o grze w tamtejszej lidze, umieszczający na ścianach zdjęcia ze swoimi idolami kilkunastolatkowi to najciężej pracujący sportowcy. Oprócz zajęć interwałowych w okresie letnim, podczas przerwy w sezonie uprawiają podnoszenie ciężarów, boks, lacrosse lub inne sporty, które mogłyby im pomóc na tafli. System szkolnictwa w USA stworzony jest tak, że w ciągu akademickiego praktykuje się co najmniej dwie inne dyscypliny sportowe. Młodzi gracze hokeja zwykle decydują się na wyżej wypisane. Hokej, a zwłaszcza najmocniejsza na świecie NHL, są tak trudnymi wytrzymałościowo wyzwaniami że bez maksymalnego przygotowania atletycznego ani rusz.